Diren Gezi Parkı

 

Diktatöre,baskıya,dayatmaya karşı birlik olan güzel ülkemin insanlarıyla gurur duyuyorum..Orada onların arasında olmak gece gündüz yılmadan direnmek isterdim.Ancak durumum gereği yarardan çok eyleme zarar getireceğim malum..O yüzden evden,sosyal medyayla yapılabilecek herşekilde destek veriyorum.Hepimiz elimizden geleni yapmalı ve koca bir dünyanın yıldıramadığı Atatürkün çocuklarının hiçbir baskıya boyun eğmeyeceğini göstermeliyiz.

Daldan dala..

Kocam Ukraynada..Ben yalnız ben boynu bükük:(haha küçük Emrah modu oldu.Bildiğim şey sağlam tel faturası gelecek bize.Zırt pırt mesajlaşıyoruz,konuşuyoruz hadi hayırlısı.Arada kıskançlık krizi geliyor dün gece mesela kaça kadar bekledim otele dönsün diye geç gelince tavır yaptım filan aman ne saçma ya adam kaç km ötede:)Bugün sana matruşka aldım çok seversin diye aradı kaptırıp baya konuştuk,çok özledim bile..neyse yarın dönüyor.Bende annem babamla takılıyorum.Hava acayip ısındı.Çiçeklerimiz açtı burası çok güzel dostlar..

Hamakta yeni biçilmiş çimen kokusu ,renk renk çiçekler ve kuş cıvıltılarıyla yatmak mutluluğun benim için tanımı sanırsam.Hiç akşam olmasın,hiç eve girmeyeyim istiyorum o derece:)Tabi çok şeker köpeğim de sürekli benimle.Mümkün olsa o koca köpeği kaldırım kucağıma alıp öpüp koklayacağım öyle seviyorum.Kaldıramadığım için mıncırıp duruyorum bende o da bayılıyor sevilmeye.

Tüm bunlar olurken hastalığım da durmuyor elbet kanım hep düşük bana huzur vermedi bu sene doğru düzgün nefes alamıyorum,kalbim maraton koşucusu misali çarpıyor artık daha güçlü bir ilaç kullanmanın vakti geldi.Baya baya güçlü ama..raporum çıktı işin garibi eczanelerde ilaç yok stokta kalmamış ve bu ilaç nakil hastaları,kanser hastaları ve benim gibi ağır romatizmal durumları olan hastalar için mutlak bir ilaç nasıl olabiliyor böyle bişey anlamış değilim.Ama doğrusunu isterseniz sevindim çünkü ilaç fobim var.Doktorum veriyor ben çok gerekli görmezsem sallıyorum ilaçları en sonunda beni"bak bu hastane 8 katlı seni çıkarır en üst katından atarım"şeklinde tehit etti:)valla yapabilir.Eninde sonunda ilaca başlayacağım kaçış yok.

Anneler gününde annelere çok güzel hediyeler aldık baya bir arandık.Tabi ben kendimi Gratiste buldum haliyle annelere kozmetik almadık bu kez yılbaşında almıştık.Ben Loreal Volume Million Lashes Excess maskara aldım.Güzel baya beğendim ama gariptir şu ana kadar flormar X10 den daha iyi  maskara bulamadım bana en iyi gelen o oldu.Yine de insanoğlu hep daha iyiyi arıyor.Bundan sonra X10 den şaşmam abi..

Bir de kocimle Ferhan Şensoyun Masal Müfettişine gittik.Ferhan Şensoy hastalığım malum buralara gelmiş 2 günlüğüne nasıl gitmem.Tabi bayıldım yine ama 2.perde çok daha iyiydi.Bol bol taşlama vardı haliyle:)Kostümler kızı Deryaya aitti ve süperdi oyunda da diğer kızı Ferhan oynuyordu.O da çok iyiydi zaten genetik olarak aksi düşünülemez:)

Bu yaz ki tatil oyumuzu Bodrumdan yana kullandık.Bir kez gitmiştik o da Ekimdi denizini bilmiyoruz yani.Antalya gibi otel kalitesi yoksa bile hem yakın hem eğlenceli:)Temmuzda gidicez.Geçen bir anket yaptılar TV de "erken rezervasyon mu aklınıza estiğinde mi" diye herkes aklıma estiğinde dedi.Nasıl ya millet zengin mi,eserli mi nedir yani??Erken rezervasyonla %35 e kadar indirim alıyorsun yoksa çok pahalı yav.Biz genelde ocakta karar veriyoruz mesela bu sene geç kaldık tuzlu oldu biraz:)

Amma uçtum daldan dala şimdilik yeter yav bu kadar.Biraz dışarı çıkayım hava tertemiz dışarıda...

Canımdan öte anneme..

Her kadının en büyük düşüdür anne olmak..içgüdüseldir,içine düştüğü an o his giderek büyür yerleşir.Dünyada ki en büyük güç,en kutsal,en içten duygudur.Tüm duygular karşılıklıyken anne çocuğundan karşılık beklemez,hep verir yaşadığı sürece hayatının sebebi olur o karnında binbir zahmetle büyüttüğü canlı..Tek bir şey ister Tanrıdan evladı sağlıklı ve mutlu olsun..

Ne yazık ki bazı anneler şanslıdır bazıları şanssız.Benim annem şanssızlardandı..Henüz 22 yaşındaydı beni dünyaya getirirken,ölümün sınırında bir doğummuş.Ters gelmişim ve her türlü operasyon için çok geçmiş.Bir sürü doktor toplanmış başına ve her zamanki o yılmaz ,inanılmaz güçlü haliyle o gencecik yaşında pes etmemiş verdiği savaşı kazanmış ve beni ters getirmiş dünyaya..ama bu sadece bir başlangıçtı..

Daha çok küçükken rengimdeki tuhaflığı anlamışlar kansızlığım teşhis edilmiş.Aşırı kansız olduğum için o minicik bebek halimle en büyük hastanelerde kan tahlilinden,milimetrik filmlere,kemik iliği almaya kadar herşeyi yapmışlar ve annem dışarıda allahım ne olur lösemi olmasın diye ağlayarak dua etmek zorunda kalmış.Ömrüm boyunca üzerime titredi,sanki olacakları hissetmiş gibi hep korktu hep tetikteydi benim için.Bense her asi ergen gibi onu ittim,üzerime gelmesini istemedim.Birde asiliklerimle savaştı..

Sonrasını az çok biliyorsunuz..Benim annem beni ölüm döşeğinde gördü..Doktorum yapacak birşeyimiz kalmadı dediği an çığlıklarıyla hastane koridorlarını yıktı ama benim yanıma geldiğinde gülümsedi.Tam 25 gün hastanede ayakucumda bir koltukta oturdu.Geceleri hiç uyumadı,nefes sesimi dinledi hala yaşıyor muyum diye..Ümidini hiç yitirmedi,bana hep güç verdi.Ben onun sayesinde bilmedim gerçeği,o an ölümcül durumda olduğumu düşünmedim çünkü "eğer annem böyleyse ayakta durabiliyorsa hala, demek ki o kadar kötü değil herşey" diye düşündüm hep.O öyle durmasaydı,o ayakta olamasaydı savaşı kazanamazdım.Benim annem ben yataktan kalkıp yıkanamadığım için o 25 gün," kızım böyleyse kendini kötü ve farklı hissetmemeli; o yapamıyorsa bende yapmam" deyip banyo bile yapmadı,hastaneden çıkacağımız son günse çok banyo yapmak istediğim için  en sevdiğim şampuanları,saç kurutma makinesini getirtip çıkmadan önce beni yıkadı ve işte o zaman artık bende yıkanabilirim dedi..

Sonra defalarca hastanede yattık birlikte ağzını açıp bir kez şikayet etmedi.Baban,kocan dursun deyip tek bir an bile yanımdan ayrılmadı.Ben yorulmayayım,iyileşeyim diye evli olduğum halde tüm evimin işlerini yapmaktan hiç gocunmadı.Kimseye laf söyletmedi.Kendini unuttu,evini bıraktı bana koştu akşam da kardeşimin yanına gitti.Hala süren ve bitmeyecek bu savaştaki en büyük destekcim annem..

Ne yazık ki onu daha mutlu edemedim.Hayallerimde çalışmak,onunla gönlümce gezip eğlenmek,tatile gitmek,onu çok daha rahat ve mutlu görmek vardı ama olmadı.Ne yazık ki onun normal,sağlıklı bir çocuk hayalini gerçek kılamadım.Ona hediye ettiğim tek şey hayatım..ona evlat acısı göstermemiş olmak tek tesellim.İnşallah da göstermem,tüm savaşım bunun için.

Oysa benim annem bugün ona seni daha mutlu etmek isterdim annecim dediğimde bana "sen ve kardeşin benim en büyük mutluluğumsunuz,tekrar hayata gelsem yine sizlerin çocuğum olmanızı isterdim, siz hayat neşemsiniz "diyecek kadar büyük bir kadın,eşsiz bir anne.Her anne vericidir ama benim annem benim için dünyanın en fedakar annesi..

Annecim,sen benim kahramanımsın,iyi ki benim annemsin.Her korktuğumda,ölümü her düşündüğümde beni hayata ve güzelliklere bağlayan sensin.

Seni çok seviyorum tatlı neynam..

Fil İzmir,Tatil ve de Hayat güzeldir..

Artık izmire yaz geldi blog..hava o kadar güzel ki hep böyle kalsın istiyorum.Benim için eğlence başlıyor yavaş yavaş..Çok güzel günler geçirdim ya özellikle son bir kaç gün çok huzurlu,eğlenceli,romantik filandı:)ama öncesinde annem buradayken bir davet verdik onu anlatayım.Davet verdik deyince çok resmi oldu misafirlerimiz geldi işte:)

Gelin daveti diye bir şey olur bizde yeni gelin yemeğe çağrılır filan.Tabi aylar oldu bizimkiler evleneli ama benim durum malum olmadı işte bir türlü..Biz de yemek olayını revize ettik kahvaltıya çağırdık daha uzun zamanımız olsun diye.Kocamaaan masaya sığamadık.Abartmışız biraz..Ben kek ve peynir topları hazırladım,annem börek vs.Çünkü sabah,öğle yemeği karışır acıkan yer gibi olsun dedik.Lakin evde duramadık.Bir kaç saat oturduk sonra bizim meşhur Sasalı doğal yaşam parkına gitmeye karar verdik.

Cidden süper bir hayvanat bahçesi.Hayvanlar olabildiğince rahat doğal ortamlarındalar.Elbette orman değil orası sonuçta bende bir hüzün yaratır hayvanat bahçeleri ama yinede küçücük kafeslerden iyidir.Böyle tavuz kuşları önünüzden yürüyor kanatlarını açıyor filan durup dururken yolun ortasında ağzınız bir karış açık kalabiliyorsunuz öyle bir olay:)

Ama benim olayım filler en sevdiğim hayvanlar önce köpekler sonra filler..inanılmaz şekerler ya.Bizim İzmirimiz doğdu 2 yıl önce belki duydunuz tvde filan çok tatlı Begüm Canımızın kızı..adı anket yaparak belirlendi öylesine bizim ve ben bir türlü görememiştim izmiri.Begüme seneler önce dokunmuştum bakıcısı hortumunu sevmeme izin vermişti artık nasıl sevdiğimi anladı sanırım adam:)öyle şekerdi ki..adını filan biliyor gel deyince geliyor zaten çok zeki hayvanlar malum.

İzmir ve babası winner acayip şov yaptılar bu kez.Winner tam fırlama kamyon tekerleği koymuşlar onunla oynadı sürekli hortumuyla alıp atıyor koca tekerleği,sonra havuzun içinde ıslatıyor kendini nasıl şebek İzmirde tombik tombik yanından ayrılmıyor.Harika bir çekirdek aile tablosu:)Güzel bir gündü çok eğlendik o gün.

Sonrasında kocişim tatile girdi ve 1 mayısı haftasonuyla birleştirdi.Bizde hemen yazlığa gittik.Her yer çiçek açmış,her renkten gülümüz var özellikle çardak güllerinin güzelliği inanılmaz..Tabi ertesi gün biz gezelim dedik değişik bişeyler yapalım.

Çeşmeye gittik..çünkü kalabalık olmadan daha güzel oraları bize de çok yakın Çeşme.Alaçatıyı gezdik ben o evlere,sokağa hastayım ama insan yığınından göremiyoruz ki hiç.Doya doya baktım her yere,süslü bir çiftiz o yüzden bilekliklere takıldık bir süre.Sonra çeşme marinaya geldik.Nedense yemek için aklımıza yatmadı hiçbir yer.Sonra en güzeli insanın kendi mekanı diye döndük bizim oralara..


Yanda görebileceğiniz gibi(pandiş menüye bakarken) inanılmaz manzaraya ve servis kalitesine sahip bir yere gittik.Denizin neredeyse içinde oturuyor insan öyle güzel manzara nefes kesici.Yemeklerde öyle.Tabi böyle bir yerde hep deniz mahsullerinden gittik.Ben kalamar,karides birde yengeç bacağını favorim olarak söyleyebilirim.İlk kez yengeç bacağı yedim tırnağı bile oradaydı hayvanın yazık:)ama çok lezzetliymiş.Uzun zamandır yapmamıştık böyle gaz lambası ışığında:)(dedim ya ilginç bir yer)güllerle,deniz kıyısında romantik bir geceydi.Bitsin istemedim öyle güzeldi..

Sonraki günler yazlıktan çıkmadık.Toprakla uğraşmak istedik.Çimleri biçtik,çiçek ektik.Bahçeye domates,patlıcan,biber ektik birlikte hamağımı kurduk.Uzun uzun oturup bişeyler okuduk.Bol bol yedik.Köpişimizi sevdik.

Ne yazık ki her güzel şey de olduğu gibi tatilde bitti ama güzel bitti çünkü Cimbom şampiyon oldu:))sonra ben sparkle-icious blogundan hediye kazandım ilk kez birşey kazandım ya şansım döndü sanırım çok mutlu oldum:)Alaçatıdan 7 cam fil almıştım tüm bunların onlarla bağlantısı olabilir mi sizce?

Tabi tek kötü şey kocamın iş için yakında Ukraynaya gidecek olması..Tabi Bis yine benim tüm paranoyaklığımı ortaya çıkaracak.Zaten çıkmaya hazır.Uff neyse şu an bunu düşünmek istemiyorum:)

Hayatı seviyorum:)

Oyun mimi

 

Sonunda mimlendim.Çok acayip bir mim hareketi durgunluğu yaşadık..bir dönem çok hızlıydı yetişemedim sonra durdu.Mimler güzel şeyler seviyorum ben.Okumak da yazmak da eğlenceli.
Miam mimlemiş beni.Konumuz süper çocukken oynadığımız oyunlar.

Bir kere şunu söylemeliyim ben inanılmaz oyun seven çocuklardandım.Bizim zamanımızda bilgisayar yoktu hey gidi günler hey:)o zamanlar tekerlek yeni icat edilmişti yok artık:)aslını isterseniz bizim eve commodore 64 girmesi kardeşim yüzünden çok da geç olmadı ama o o yolu seçti.Bense sokaklara düştüm resmen sokak çocuğuydum ve hiç de gocunmadım.Bizim mahalle bizim dönemimizdeki kadar gürültü görmemiştir şu an ana yol oldu hala o kadar gürültü yok bir hesaplayın artık:)

Okuldan gelir sokağa bir çıkardım 10 kişilik çeteyi toplar sonrada başlardım organizasyona.Bknz çete reisi.Ömür boyu bu reislik işini üstlendim zaten:)Değişik oyunlar filan yaratırdım manyak şeyler yaptırırdım ,heralde ondan ben atlayın desem inşaattan atlıyorlardı öyle de tuhaf..ulan çok manyak çocuktum ben be..en sevdiğim oyun adı ne ya hani topu biri yukarı atıp isim söylüyor o ebe oluyor diğerlerini vurmaya çalışıyor işte oydu.Allahım oyunun adını bulamadım hepsini anlattım.Çok zevkliydi cidden.Bir de sek sek vardı, süper oyundu onu da çok oynardık.

Sonra saklambaç severdik.Kızlarla ip atlamaya bayılırdım.Ama ben tuhaf işler insanıydım dediğim gibi.Bir çocuk klübü muhabbetidir tutturdum.Klüp için merdiven altında bir yer seçtik dalgasına değil ciddi merdiven altı:)orayı temizledik boyadık pastel boyalarla, apartman sakinleri ağzımıza ...neyse sonra etkinlikler düzenledik.Mahallemizi temizleyelim,eski oyuncaklarımızı satalım,hadi bugün dans yarışması yapalım filan tarzında.En acayibi tayfayı alıp çevremizdeki yıkık dökük eski evleri keşfe çıkarttığım gezilerdi ya içlerinde sarhoşlar filan yatıyormuş allahım nasıl bir çocukmuşum yav:)Bide dansa davet diye bir oyun vardı ayy çocuk dersin bildiğin flört varmış işin içinde vay vay vay:)

Evcilik sevmeyen kız yoktur olamaz sanırsam.Sokaktan zamanım kaldığında evde sürekli oynuyorduk kızlarla.Arkadaşlar 15 yaşına kadar evcilik oynadım desem inanır mısınız?ben harbi geç büyüdüm..barbilere bayılırdım.Bizim zamanımızda öyle çok bebek alınamıyordu harbi çok pahalıydı.Babişim sağolsun 9 yaşında ilk barbimi aldı ve bacakları kıvrılmalı diye tutturduğum için ilk gün kırdım 2 bacağını da senelerce öyle oynadım onla:)

Bide ablamla oynamaya bayılırdım aramızda 5 yaş var ama biz çocukken o de çocuktu.Bizi felaket yönlendirirdi.Hatun bide yetenekli.Bence o hep büyüktü ya çocuk olmadı aslında..çünkü 12 yaşında filandı bize kil ve topraktan bir fırın yaptı.Yeminlen bak bildiğin küçük toprak bir fırın.İçinde patlıcan ve soğan közledik.Hayatımda o kadar eğlendiğimi,o kadar lezzetli birşey yediğimi hatırlamıyorum:)Topraktan kül tablaları,inanılmaz güzel şekiller de küçük heykeller yapardı bende yardım ederdim.Felaket bir hayal gücü vardı..Doğal olarak resim bölümünü kazandı.Şimdi resim öğretmeni:)

Ben çok şanslı çocuktum olum.Bir kısım hayatım şehirde geçerken yazları köye bağ evine gidiyorduk.Bir çocuk için orada herşey oyun.Ağaçlara tırmanmak,hayvanları sevmek,bağ sulanırken o çamurlu sularda yüzmeye çalışmak,üzüm sergi alanında doyasıya koşmak,pamuk toplandıktan sonra çuvallara konulmadan önce o dev pamuk yığınlarında yuvarlanmak,toprakta çıplak ayakla yürümek,ağaçlara salıncak kurup sallanmak...Ben hayatımın en güzel zamanlarını o bağ evinde geçirdim..

Vay be mutlulukla karışık bir hüzün yarattı bu mim.Ama çok sevdim.Bis,Melodram ve Leahı mimlerim.

Yeni Headerım ve Endoskopi de son..

Yeni Headerım nasıl blog?beğendin dimi?sana çok yakıştı tam bizi anlatıyor:)ben bayıldım resmen.Bir tane daha var o da süper.Headerlar için çok şeker shemellon a binlerce teşekkür ederim.Çok sevdiğim Missbone headerlarımı ve shemellon headerlarımı ruh durumuma göre dönüşümlü kullanabileceğim.Ne güzel dostlarım var.Beni çok mutlu etti bu hediye günüme ışık saçtı cidden..

Hepimizin 23 nisan egemenlik ve çocuk bayramını kutluyorum. Türkiye Cumhuriyeti sonsuza dek varolsun ve bayrağımız hep dalgalansın..Bide içimizdeki çocuk hep yaşasın olur mu?




Eveet tabi merak ediyorsun dimi blog haliyle.Endoskopi dündü ne oldu nasıl geçti diyorsundur eminim.Bir kere saat olarak baya bir geçti bu kez, biz 12.30 da oradaydık ama 14.00 de girebildim ancak ki aç olduğum düşünülürse normal bir insanı o saate kadar bayıltabilecek açlık bende fazla bir his uyandırmadı tabi tansiyon düşmesi hariç.Napıcazz çekicez çaresi yok:)

İşin tuhafı doktorum hazır,yer hazır ama herkes anestezi doktorunu bekliyor.Ha geldiler ha gelecekler malum ben normal ilaçla bayılmadım illaki anestezi olacak öyle de bir bünye:)bence eskiden çok içki içtiğim için bünye hala uyuşmuyor:)neyse tabi telaş heyecan girdik odaya oturdum sedyeye; ben tek doktor beklerken anamm baya ekip geldi böyle koca aletlerle filan endoskopiye mi gircem ameliyata mı belli değil o derece:)

Doktorumda işte buda bizim küçük cinimiz bir türlü uyutamadık size kaldı dedi:)ben küçük cin!!ufak tefek insan olmanın faydaları.. Sanırım yonca evcimik gibi 100 yaşınada gelsem hep bir lise tipi gibi görüneceğim:)neyse doktora ilk ve son sorum kesin bayılacak mıyım oldu.Başka bir korkum yok zaten.O da hiç merak etme dedi.Burnuma oksijen borusu,koluma serum taktılar biraz farklı bir endoskopi oldu gerisini hatırlamıyorum.

hemde ne güzel uyumuşum söylediklerine göre sedyede hemşire beni konuşturmuş annemler görmüşler ama bende film kopuk oralar yok inşallah abuk subuk şeyler söylememişimdir küfretmişim bide kadına düşünsenize:) kendime geldiğimde dinlenme odasında yataktaydım annemle babam başımdaydı:)

Allahıma bin şükür endoskopim tertemiz çıktı.Varislerim hiç büyümemiş.Hala 1.derecedeler.Midem gayet iyi.Yemek borumdaki iltihaplanma geçmiş.Kanama nerden geliyor konusuda düşündüğümüz gibi boğazımın gerilerinde kızarık bir kısım varmış kanama oradan dedi doktor yüksek ihtimal.Yeni bir ilaca başlıyorum varislerimi ve bu tarz kanamaları kontrol altına alacak.

Yani tam da istediğim gibi gitti çok şükür.Rahat bir yaz geçireceğim inşallah.Endoskopi telaşıda yok 1 yıl.Ohh demeyin keyfime.Bundan sonrası deniz,güneş ve ben..hıı dans da var tabi:)

Bide verilen kilolar hareketsizlik hafif sarkmalar filan var.1 ayda onlara eğilmek lazım.Yüzünce geçiyor da ilk girişlerde de iyi görünmek lazım.Gelsin krem kardeşliği:)selülit kremleri,at kılı fırçalar,az biraz yürüyüş,hareketler filan toplarız kaportayı sanırsam:)

Geçen posttan beri dünyanın pilavını makarnasını yedim .Bambinin tavsiyesi cici bebeyi almaya vaktim olmadı başka bisküviler denedim ama endoskopi sebepli neredeyse 1 gün bişey yiyemedim diye sanırsam bir işe yaramadı olsun devam edicem hem hareketle birlikte gelecek 2 kilo daha sağlıklı olur dimi:)

Olamayan Endoskopim

Bazen şaşırıyorum cidden..dünya böyle bir yer mi?yoksa tüm acayip şeyler benim başımamı geliyor.Hayatım yeterince zor değilmiş gibi daha zorlaştırmak için herşey başıma geliyor.Çok tuhaf:)Günlerdir iğne vuruluyorum endoskopi için bir de ne çıkacak nasıl olacak heyecan var tabi..

Neyse sonunda gün geldi.Sabah erkenden hazırlanıp gittik.Doktorum sağolsun hazırdı bile ben onu beklettim hatta tuvalete gitmek için:)3 asistan doktor benim doktorum ve bir hemşire hazır ben tabi bir an önce bitse de gitsem diye düşünüyorum.İğneyi yaptılar ve tamamen uyuması gereken ben uyuyamadım..uyuştum ama uyuyamadım hafifçe hatırlıyorum bir sahneyi o da doktorumun elini can havliyle itiyordum:)

Başına böyle bişey gelmiş midir bilmiyorum baya prof.olmuş doktorumun elini ittim:)ama elimde değil ayıkken biri boğazınızdan hortum soksa sizde itersiniz..doktorum devam etmemiş kendime geldiğimde dinlenme odasındaydım.Beni yormak istememiş tatlı doktorum.Anestezi bölümüyle görüştük onlar girecek devralacak bayıltma kısmını pazartesi tekrar gideceğim.

Aslında fiziksel ve psikolojik yorgunluk..iğnelere devam edeceğim o güne kadar.Boşu boşuna anestezi aldım,korktum ne bileyim iyi olmadı işte.Şu anda daha da telaşlıyım herşey yolunda gidecek mi diye..

İnşallah sağ salim biter şu iş de bende kurtulurum.Sıkıldım ve yoruldum dostlar.Bide bikaç kilo almam lazım ya kortizonla kilo veren bir insanım 56 kiloyum şu an gayet normalim ama ben biraz tombiş olmalıyım çünkü küt diye 3-5 kilo verebiliyorum kötü bir dönemde ve 55 in altına inmem yasak..öneriniz varsa sevinirim.Bu arada çikolata,cips,fazla yağ,fazla şeker yok:)geriye nasıl kilo alınabilirse artık:)