Anlatmakla biter mi nasıl anlatacağım babacığımı bilemiyorum.
Baştan başlayayım bari..Ben babam 23 yaşında bir üniversite öğrencisiyken doğmuşum.O gün hayat değişti diye anlatır.Onu emekleyerek kapıda karşılarmışım ve evde olduğum her gün bu geleneğim bozulmamıştır ;babamı kapıda karşılarım kocaman sarılırım ona..Bir de biliyor musunuz ben herkesin babasını benimki gibi sanırdım arkadaşlarım babalarını anlatana dek ne kadar şanlı olduğumu farketmedim.Sonra babam için hep şükrettim.O bir hediyeydi çünkü..Allahın bana hediyesi..
Babam müthiş demokratik ve özgürlükçü bir adamdır.Elbette sınırları vardır ama çok anlayışlıdır.Onunla herşeyi konuşabilirim.Mesela çok komik bir anım var.9 yaşındaydım.Çok meraklıydım ve babam herşeyi bilirdi.Cidden bilir yalnız şaka değil,çok okur ve bir bilim insanıdır biyolog zaten..bende tam ona göre bir soru sordum bak şimdi soruya"baba ya biz nasıl olduk ?çocuk nasıl doğuyor ?annenin karnına nerden geliyor"babam hiç geçiştirmedi yanına çağırdı eline bir kalem ve kağıt aldı iç organlarımızdan vücudumuzdan üremek için de organlarımız olduğundan bahsetti.Kabaca kadın üreme organı çizdi bir rahim şeklini, yumurtaları çizdi erkekten gelen sperm denen tohumundan döllenmeden bahsetti.Ben 9 yaşındaydım ve hiçbir soruya yer bırakmayacak şekilde üreme olayını çözmüştüm.Birkaç yıl sonra ortaokul fen bilgisi dersinde hoca sorduğunda tahtaya kalkıp o anlatmadan çizdim ve anlattım adamın gözleri fırladı:))
Düşünün artık nasıl bir babam var.Çoğu insana yok artık dedirtebilir bu durum.İlk adet günümden,aşık olduğumu sandığım ilk güne kadar hep babamla paylaşmayı seçtim..annemden önce babamla..bu benim tüm erkeklere,dünyaya,insanlara bakış açımı geliştirdi.Korkmamayı,kendime güvenmeyi öğretti..Kötü yanı yok muydu?vardı babam gibi bir erkek aradım hep ama yoktu ne yazık ki..Bende en benzettiğimi seçtim:)
Babam benim canım ya..annemden izin alamadığımda arayıp izin aldığım,ingiltereye gitmem konusunda annemle tartışıp beni destekleyen,kalp yarası aldığımda saatlerce saçımı okşayıp beni avutan ve ben hasta olduğumda arabasında haftalarca hastanenin önünde yatan ve bir ayda 10 kilo veren adam benim babam..Bu kadar kızına bağlı bir baba ve babasına resmen aşık bir kızın ayrılık zamanları ne zaman gelir bilir misiniz?kız evlendiğinde..o gün o evde gelinlikle oturuken babama baktım yüzü karmançormandı..
Ben artık onu akşamları kapıda karşılayamayacaktım,o beni görüp saçlarımı okşayamayacaktı,oturup belgesel izleyemeyecektik ve hayatında ilk kez beni başka bir adama emanet etmek zorunda kalacaktı..Ben elbette babamdan,evimden ayrıldığım için üzgündüm ama 3 apartman öteye taşındığım ve aşık olduğum adamla evleneceğim için çok mutluydum.annem anlattı babam ben çıktığım anda evden ağlamaya başlamış,çok ağlamış..evden çıkmaları bile gecikmiş bu yüzden..kızıma iyi bakar,mutlu eder dimi?demiş sadece..
Merak etmeyin babamı çok sık görüyorum:)sık sık ailemle kalıyorum.Zaten sağlık sorunlarımı babam kimselere bırakmaz bu şartla verdi beni:)Hala her an her şeyde yanımda..İyi ki var..Umarım çok çoook uzun ve güzel zamanlar yaşayacağız beraber..
4 kişiyi mimlemem gerekiyor kural gereği ama yapmayacağım..Nedense mimlediklerimin çoğu yapmadı bu güne kadar bende bu mimi seven yapmak isteyen herkese emanet ediyorum.Çok özel ve güzel bence..