Yazdan ve benden haberler kuşlarımın videosu

Düşündüm de her zaman hızlı bir özet gibi yazmak zorunda kalıyorum.Anlatacak çok şeyi biriktiriyorum sonra da "uff bu yazıyı hiç beğenmedim"diyorum.Neden doğru zamanlarda yazamıyorum çünkü bildiğiniz gibi ben hem boş gezen hem de kalfasıyım:)ve bu hiç kolay bir iş değil.Sürekli çaba gerektiriyor:)

Koskoca bir yaz geçti..Bu yazı çok bekledim sürekli yaz gelsin şöyle yapacağım yaz gelsin böyle yapacağım deyip durdum hatırlarsanız.Vee evet yaptım.İnanılmaz eğlendim bol bol ,çok çok yüzdüm en son 8 eylülde yüzdüm ve bıraktım denizi.Tüm yaz yazlıktaydım ve deniz konusunda çok şanslıyım.İnsanlar küçük Miami filan diyorlar buraya orman-deniz dipdibe.Bu arada Çeşme'ye de gittim kuzenimle çok eğlendik.Dans ettik ki en güzeli buydu:)özlemiştim

Sağlığım bu yaz hiç sorun çıkarmadı.Tahtalara vuralım:)Elbette hayat bu kadar mükemmel gitmiyor.Çok üzüldüğüm bir dönem yaşadım.Çok sevdiğim 37 yaşındaki kuzenimin MS olduğunu öğrendik.Hastalığı tanımadığımız için tüm kötü senaryoları düşündük sakat kalacak vs.sonra öğrendik ki insanlar MS le uzun ve kaliteli bir hayat sürebiliyorlar artık.O da iyi çok şükür 2 atak geçirdi ama şimdi sapasağlam.en büyük gücü dünyalar güzeli 4 yaşındaki oğlu o çok iyi bir baba.

Bu arada kuşlarımdan da bahsetmeliyim.Yukarıda gördükleriniz cingöz ve obur.İlk önce sepet kolunda duran cingöz, bana açız yemek ver diye nasıl çemkirdiklerini de rahatlıkla görebilirsiniz özellikle cingöz kanat filan kaldırıyor öyle sinirli:)anneye çemkirilmez çok dedim büyüyünce uslandı şükür.3 tanelerdi biliyorsunuz.Ne yazık ki sadece Cingöz hayatta kalabildi.O kadar şekerlerdi ki onları dışarı çıkarmaya başladığımızda peşimizden koşuyorlardı acıkınca cik cik yemek istiyorlardı.Sonra katil bir kedi musallat oldu.Müloş zaten uçamıyordu.Bir gün onu bulamadık.Tahminimizce kedi ilk onu yakaladı sonra Oburu ki onunda kanatlarında sorunu vardı, neredeyse gözümüzün önünde yakaladı sinsi kedi yavrumun çığlıkları hala kulaklarımda.Elime geçseydi ilk kez bir canlıyı öldürebilirdim o derece canımı yaktı..neyse ki Cingöz çok sağlıklı ve güzel bir kuş oldu.Veteriner bile göç zamanından korkmuştu umarım gider demişti(adam kaydedip you tube da yayınlayın süper bişey filan dedi ya).Benim dünyalar güzeli kızım çok zeki bir kuş oldu son güne kadar bizi ziyarete geldi ve bir gün yok oldu diğer tüm karatavuklarla birlikte..onu çok özlüyorum ama doğaya güzel bir dişi kuş kazandırdığım için çok mutluyum.

Çok uzun oldu bu yazı şimdilik bu kadar olsun.Devam ederim mutlaka..

Çekilişle başlangıç:)

Evet biliyorum çok uzun zamandır yazmadım ama bir sorunum var; şimdi nereden başlayacağımı bilemiyorum.Bende Beauty Gore the Ladylicious blogundaki bu çekilişe vuruldum hem haber vereyim hem de bir yerden başlamış olayım istedim.İnanın ek haklarla ilgisi yok:)

Yavrucuklarım..

İşte benim yavrularım:)Bende anne oldum sonunda kuş annesi..Valla annelik gibi olamaz demeyin büyük bir fark yok.Hayatım 10 gündür şekerlerimden ibaret.Diyeceksiniz ki nasıl oldu bu iş kim bu yavrular?bizim yazlık evdeki ağaca bir karatavuk kuşu yuva yapmıştı gidip bakıyorduk önce 2 yumurta ardından 4 yumurta oldu sonra bir baktık 4 yavru nasıl şekerler tüysüz müysüz.

Bir gün feci bir yağmur yağdı fırtınayla birlikte..her yer alt üst haliyle benim aklım kuşlarda.Yağmur biter bitmez koştum ve korktuğum olmuştu ağacın altında yerde 4 tane et yumağı yavrucuk.Ağlayarak babama seslendim.Birini hemen aldım diğerlerinide annemle babam aldı.Elimizde nefesimizle ısıttık.Nasıl soğuktu vücutları donmuşlar resmen.Öyle kötü görünüyorlardı ki..ellerimizde hareketlendiler,ısındıkça kanatlar bacaklar oynamaya başladı..Hemen bir kalburun içine havlu koyup yerleştirdik.Uyudular bol bol sonra ağızlarını açmaya başladılar bizde beslemeye başladık.

İlk gün sadece sulu ekmek verdik.Sonra netten baktım ki bu kuşcuklar etçil.Yumurta beyazı sarısı iyice karıştırıp pişirin verin yazıyordu bildiğimiz omlet yani.Benim yavruların favori yemeği omlet:)O kadarla kalmadı tabi solucan yemeleri gerekiyor haliyle bizde bol bol bulduk canlı olarak ve ben hayatımda ilk kez yavrular için elimle canlı solucan tutup bebeklere verdim.O kocaman solucanları savaşa savaşa nasıl yediklerine inanamazsınız.Annelik böyle bişey demek ki insan herşeyi yapabiliyormuş.Sabah sabah kalkıp kakalı havlularını yıkamak da dahil:)

10 gün geçti ne yazık ki en küçüğümüz minnoşu kaybettik 2.gün gitti
cennete..Cingöz,Mülayim(müloş yada meloş)ve obur bizimle.Şu an yandaki gibiler.Evet hepsini ayırt edebiliyorum.Cingöz inanılmaz hareketli şu anda ufak ufak uçma talimlerinde,mülayim adı gibi hareketsizdi hep ve son günlerde farkettik ki tek kanadı sakat yemesi güzel ama çok üzüyor beni hali öyle hareketsiz..Obur da adı gibi feci yiyiyor en küçüktü şu an en iri oldu o da çok hareketli.

Gece uyuyorlar saat 10 gibi sabah da 06.30 da "anneee yeter artık uyuduğun açız bizz" diye yani ciiikk diye yırtına yırtına bağırıyorlar hemen uyanıyorum doyuruyorum karınlarını sonra babama emanet ediyorum birkaç saat. Öyle akıllılar ki acıkınca uçup yere inip babama haber veriyorlar yemek yiyene kadar huzur yok.Babam yoksa benim odaya yöneliyorlar cak caak diye kaldırıyorlar felaket zekiler ya..

Tek sorun fazla evcilleşmeleri.İnsanlardan korkmak gibi bir hisleri yok haliyle tam tersine yanımıza gelip üstümüze çıkıyorlar.En huzurlu oldukları an üstümüzde yattıkları an.Onları nasıl göndereceğim bilemiyorum.

Öyle alıştım ki o güzel ötüşlerine,onları sevmeye,onlara bakmaya ne yapacağım gittikleri zaman hiç bilmiyorum.. 

Biz biriz..

Bugün gözlerimle gördüm direnişin gücünü..Eylemin nihayet daha aktif bir parçası olabildim.Tenceremle,tavamla ve bütün havamla balkondaydım.Neredeyse tüm insanlar balkondaydı.Hepimiz tek yürektik.Işıklar yanıp söndürülüyor,sokak inanılmaz seslerle inliyordu.Evden çok geniş bir alanı görebiliyoruz.Yanıp sönen bir ışık şenliği gibiydi ortalık.Üç beş çapulduyduk neredeyse tüm İzmir hepimiz..

Bugün Taksimde olanlar için çok üzgünüm.Gerçekten oraya girmeyeceklerini ummuştum bir kez daha hayal kırıklığına uğradım..İçimde yazmak istediğim çok şey var ama şu an Tvde gördüklerime inanamıyorum..oradaki pırıl pırıl gençlerin yaşadıklarına inanmak istemiyorum..

Müthiş animasyon..

işte olayları özetleyen tayvan animasyonu..

http://video.sozcu.com.tr/2013/video/haber/tayvandan-ilginc-gezi-parki-animasyonu.html

Sözcü gazetesi

Diren Gezi Parkı

 

Diktatöre,baskıya,dayatmaya karşı birlik olan güzel ülkemin insanlarıyla gurur duyuyorum..Orada onların arasında olmak gece gündüz yılmadan direnmek isterdim.Ancak durumum gereği yarardan çok eyleme zarar getireceğim malum..O yüzden evden,sosyal medyayla yapılabilecek herşekilde destek veriyorum.Hepimiz elimizden geleni yapmalı ve koca bir dünyanın yıldıramadığı Atatürkün çocuklarının hiçbir baskıya boyun eğmeyeceğini göstermeliyiz.

Daldan dala..

Kocam Ukraynada..Ben yalnız ben boynu bükük:(haha küçük Emrah modu oldu.Bildiğim şey sağlam tel faturası gelecek bize.Zırt pırt mesajlaşıyoruz,konuşuyoruz hadi hayırlısı.Arada kıskançlık krizi geliyor dün gece mesela kaça kadar bekledim otele dönsün diye geç gelince tavır yaptım filan aman ne saçma ya adam kaç km ötede:)Bugün sana matruşka aldım çok seversin diye aradı kaptırıp baya konuştuk,çok özledim bile..neyse yarın dönüyor.Bende annem babamla takılıyorum.Hava acayip ısındı.Çiçeklerimiz açtı burası çok güzel dostlar..

Hamakta yeni biçilmiş çimen kokusu ,renk renk çiçekler ve kuş cıvıltılarıyla yatmak mutluluğun benim için tanımı sanırsam.Hiç akşam olmasın,hiç eve girmeyeyim istiyorum o derece:)Tabi çok şeker köpeğim de sürekli benimle.Mümkün olsa o koca köpeği kaldırım kucağıma alıp öpüp koklayacağım öyle seviyorum.Kaldıramadığım için mıncırıp duruyorum bende o da bayılıyor sevilmeye.

Tüm bunlar olurken hastalığım da durmuyor elbet kanım hep düşük bana huzur vermedi bu sene doğru düzgün nefes alamıyorum,kalbim maraton koşucusu misali çarpıyor artık daha güçlü bir ilaç kullanmanın vakti geldi.Baya baya güçlü ama..raporum çıktı işin garibi eczanelerde ilaç yok stokta kalmamış ve bu ilaç nakil hastaları,kanser hastaları ve benim gibi ağır romatizmal durumları olan hastalar için mutlak bir ilaç nasıl olabiliyor böyle bişey anlamış değilim.Ama doğrusunu isterseniz sevindim çünkü ilaç fobim var.Doktorum veriyor ben çok gerekli görmezsem sallıyorum ilaçları en sonunda beni"bak bu hastane 8 katlı seni çıkarır en üst katından atarım"şeklinde tehit etti:)valla yapabilir.Eninde sonunda ilaca başlayacağım kaçış yok.

Anneler gününde annelere çok güzel hediyeler aldık baya bir arandık.Tabi ben kendimi Gratiste buldum haliyle annelere kozmetik almadık bu kez yılbaşında almıştık.Ben Loreal Volume Million Lashes Excess maskara aldım.Güzel baya beğendim ama gariptir şu ana kadar flormar X10 den daha iyi  maskara bulamadım bana en iyi gelen o oldu.Yine de insanoğlu hep daha iyiyi arıyor.Bundan sonra X10 den şaşmam abi..

Bir de kocimle Ferhan Şensoyun Masal Müfettişine gittik.Ferhan Şensoy hastalığım malum buralara gelmiş 2 günlüğüne nasıl gitmem.Tabi bayıldım yine ama 2.perde çok daha iyiydi.Bol bol taşlama vardı haliyle:)Kostümler kızı Deryaya aitti ve süperdi oyunda da diğer kızı Ferhan oynuyordu.O da çok iyiydi zaten genetik olarak aksi düşünülemez:)

Bu yaz ki tatil oyumuzu Bodrumdan yana kullandık.Bir kez gitmiştik o da Ekimdi denizini bilmiyoruz yani.Antalya gibi otel kalitesi yoksa bile hem yakın hem eğlenceli:)Temmuzda gidicez.Geçen bir anket yaptılar TV de "erken rezervasyon mu aklınıza estiğinde mi" diye herkes aklıma estiğinde dedi.Nasıl ya millet zengin mi,eserli mi nedir yani??Erken rezervasyonla %35 e kadar indirim alıyorsun yoksa çok pahalı yav.Biz genelde ocakta karar veriyoruz mesela bu sene geç kaldık tuzlu oldu biraz:)

Amma uçtum daldan dala şimdilik yeter yav bu kadar.Biraz dışarı çıkayım hava tertemiz dışarıda...